Bu öğrencilerden gözde olan 2-3 kişi üzerinde yoğunlaşılıp , önümüzde ki yılın reklam afişlerine yetiştirilmeye çalışılırken geriye kalan 12-13 kişi ise dershanenin elektrik,su,doğalgaz,kira,vergi,stopaj,çalışan maaş ve sigortalarına gidecektir ki çoğu çalışan sigortasız ya da sigortalı olma şartıyla düşük maaşlı çalıştırılmaktadır…

Butik dershanelerde çocuğunuzun 3-5 kişilik sınıflara homojen! bir şekilde dağıtılma ölçütünü iki maddeyle sıralayabilirim.

1. Aynı yaşta olmaları…
2. Ebeveynlerin  aynı ücreti ödemesi…

Günümüz eğitim anlayışı ise bireye özgüdür.Tek yumurta ikizleri bile farklı kapasite ve dış şartlara mağruz kalarak farklı başarılar sergilemişlerdir.

Bu sebeple birebir eğitim günümüzde en gözde eğitimdir.

Birebir eğitimle öğretmenin tüm yoğunluğu çocuğunuzda olacak ve eksik puzzle parçaları, öğretmen/eğitim koçu kontrolünde tamamlandırılacaktır.

Coşkun SATICI

Matematik – Fizik Öğretmeni

www.coskunhoca.com

Toplam 2197 kez,bugün 22 kez okundu.

Resimlerle ispatlar…

Sitemde özel ders programımın var olduğunu bilmeyeyiniz yoktur.

Adamlar resmen programımı kopyalayıp kendilerine göre düzenlemişler.

Varan-1

Programın Orjinali:

http://www.coskunhoca.com/

Copy-Past Hali:

Varan -2

Yazının orjinali :

http://www.coskunhoca.com/ozel-ders/okuma-hizimi-nasil-arttirabilirim.htm

Copy-Past Hali:

yazıyı büyütmek için tıklayınız!

Varan-3

Yazının orjinali:

http://www.coskunhoca.com/ozel-ders/neden-hizli-okumaliyiz.htm

Copy-Past Hali:

yazıyı büyütmek için tıklayınız!

Diğer yazılarımda kopyalanmış bunlar yeterlidir umarım….

Emeğe saygı duyun 98′den beridir bilgisayar ve internet sektöründeyim.İlk sitemi 2003 yılı sonunda açtım.8 yıldır web sitelere ve eğitime emek veriyorum,bunu yapan kitlenin de eğitimci olması ne acı.

Bu şekilde bir kaç ziyaretçi alıp,özel ders bulmayı mı hedeflediniz ?!

Toplam 8142 kez,bugün 0 kez okundu.

Toplam 3009 kez,bugün 0 kez okundu.

Yeterli eğitimi vermeyen devlet ve bu eğitim boşluğunu kapatabileceğini iddia eden bi yığın dershane…

Dünün tüccarları ,bugünün dershane sermayecileri vs…

Tabi her bozuk sistem içinde işinin hakkını veren,dişiyle-tırnağıyla bi yerlere gelmiş dürüst dershane sahiplerini tenzih ederek bunları yazıyorum ki zaten bu sistem içerisinde azınlık durumundadırlar.Ve onlarda bu konuda beni destekleyeceklerdir,şüphesiz…

Bir dershaneye gittiğinizde sahibinin eğitimci olup olmaması bence veli ve öğretmen için önemlidir.

Öğrenci,öğretmenle muhattap olacağından bu kirli düzeni anlayamacaktır ki zira onun zaten ders çalışma ve kendisinden beklenenleri eksiksiz! bir şekilde yerine getirme gibi zor bir görevi vardır.

Eğitim kökenli dershanecilerde şunu rahatlıkla görebiliyoruz ki her ne kadar eğitimcilikten tüccarlığa doğru bir eğilim gösterseler de yine de eğitim kalitesine! ,kaliteli öğretmene önem vermektedirler.

Oysa ki eğitimden,eğitimcilikten uzaktan yakından ilgilisi olmayan tüccar tipliler öğretmen ve velileri çıngıraklı dilleriyle kandırıp birinin birikimini birinin emeğini sümen altı götürme ülküsüyle hareket ederler.Bunlar kolay para kazanma hevesinde olan kan emicilerdir.

Veliye max.,öğretmene min. felsefesi güderler…

İnsanlar bir ücret karşılığında bir hizmet alacaklarsa bu hizmeti en iyi şekilde almaları gerektiğini dile getirmeliler.Hesap sormasını bilmelidirler.Sorgulamalıdırlar ve haklarını korumak adına gerekli resmi yollara başvurmalıdırlar.

Ancak bu şekilde bu ülke daha iyi bir durumda olabilir !

Coşkun Satıcı

Matematik-Fizik Öğretmeni

Toplam 16529 kez,bugün 3 kez okundu.

Beni yıllarca kendi yurttaşı sayan bir ulusun tutum ve davranışını yargılamak bana düşmez hem; yalnız eyleme değer verilen günümüzde yargılamaya girişmek boş bir çaba olsa gerek.

Bugün bizi ilgilendiren sorunlar şunlardır : İnsanlığı ve bize miras kalan mânevi varlıkları nasıl kurtaracağız? Avrupa’yı yeni bir yıkımdan nasıl koruyacağız?

Hiç şüphe yok ki, dünyayı saran ekonomik buhran ve buhran yüzünden halkların yoksul düşmesi, birçok nimetlerden yoksun kalmaları, tanığı olduğumuz tehlikeli karışık-lıklara yol açmıştır. Bu gibi dönemlerde hoşnutsuzluk kin ve öfke doğurur; öfke insanları zorbaca eylemlere ve devrimlere sürükler, kimi zaman da savaşa götürür. Sıkıntıdan, çaresizlikten yeni yeni dertler doğar. Bugün devlet adamları, tıpkı yirmi yıl önce olduğu gibi, korkunç sorumluluklar yüklenmiş bulunuyorlar. Gönül ister ki bunlar bir anlaşmaya varsınlar ve Avrupa’da uluslararası alış verişleri birlik ve aydınlık temelleri üzerine kurabilsinler, böylece her devlet savaşın başarısızlıkla sonuçlanacak bir serüven olduğunu kesinlikle anlasın. Ne var ki, devlet adamlarının çabası ancak halkların sağlam, sarsılmaz istemine dayandığı zaman başarılı sonuç verebilir.

Bizi ilgilendiren konu yalnız barışı kurmanın ve korumanın teknik çareleri değil, aynı zamanda kafaları eğitmenin, aydınlatmanın yoludur. Düşünce özgürlüğümüzü, kişisel özgürlüğümüzü tehlikeye sokan güdere karşı koymak istiyorsak, önce yitireceğimiz değerlerin ne olduğunu iyice tasarlamamız ye atalarımızın bunca zor savaşlarla elde ettikleri bu özgürlüğe neler borçlu olduğumuzu açıkça bilmemiz gerekir.

Bu özgürlük olmasaydı, ne Shakespeare,ne Goethe, ne Newton, ne Faraday, ne Pasteur, ne de Lister yetişirdi.O olmasa,ne halk için konforlu evler olurdu, ne demiryolları, ne telsiz telgraf, ne salgınlara karşı korunma çareleri, ne ucuz okuma kitapları, ne kültür, ne de herkese açık sanatlar. Hayatın belli başlı gereksinmelerini karşılıyacak gereçleri meydana getirmek için insanın çabasını kolaylaştıracak makineler olmaz, çoğu insanlar eski Asya zorbalarının zamanındaki köle hayatını yaşardı.

Buluşlar, keşifler yalnız özgür insanlara vergidir, yalnız onlar yaratabilir biz modern insanların hayatını yaşanmaya değer hale getiren düşünce eserlerini.

Belki bir gün gelecek, çağımızın ekonomik güçlüklerinden sıyrılıp da çalışmada «arz ve talep», sunu ve istek, üretim ve tüketim arasındaki dengeyi kurabilecek ve bu dengeyi yasalarla yürütebileceğiz. Ama bu sorunu da özgür insanlar olarak çözümlemeliyiz, onu bahane ederek bizi köleliğe sürüklemelerine izin vermemeliyiz; çünkü kölelik olumlu, sağlıklı her türlü gelişmeyi köstekliyen bir bataktır.

Bu sözlerimle ilgili olarak, geçenlerde aklıma gelen bir düşünceyi dile getirmek isterim: Şehirden uzak, yalnız yaşıyor ve rahat, düzenli bir hayatın yaratıcı düşünceyi geliştirmeye ne kadar elverişli olduğunu görüyordum. Toplumumuzda yalnızhğı gerektiren ve beden ya da akıldan yana büyük bir çaba gerektirmeyen bazı görevler vardır: örneğin deniz feneri ve yüzen fener bekçiliği. Bu görevleri bilim, özellikle, bazı matematik ya da felsefe sorunlarını derinliğine incelemeyi amaç edinen gençlere vermek mümkün değil mi? Pek az genç hayatının asıl verimli çağında bilimsel sorunların üstüne eğilmek fırsatını bulur. Bir genç belli bir süre için bir burs bulabilse bile, en kısa zamanda sonuç elde etmek zorundadır. Bu durum salt bilime ulaşmak için hiç de elverişli değildir. Ekmeğini kazanmak için gelişigüzel pratik bir görev alan genç bilim adamı bu bakımdan daha elverişli koşullar içindedir – yeter ki asıl çalışmasına ayırabilecek zaman ve enerjiyi bulabilsin. Bu dediğim gerçekleştirilirse, belki yaratıcı kafalara şimdi olduğundan daha geniş ölçüde gelişmek olanağı verilmiş olur. Ekonomik yoksulluğun ve politik karışıklığın ağır bastığı çağımızda bu çeşit düşüncelerin üstünde durmaya değer.

Tehlikeli, yoksul bir çağda yaşadığımızdan yakınmalı mıyız? Sanmam. İnsan bütün Öbür canlılar gibi yaradılıştan gevşektir. Onu uyaran, dürtükliyen olmazsa, hemen hiç düşünmez, törelerine ve alışkanlıklarına uyarak bir otomat gibi yaşar. Genç değilim, çocukluk, gençlik aşamalarını geçirdim ve ben de delikanlının yalnız kendi hayatının ıvır zıvırlarını düşündüğü, arkadaşları gibi konuşup, tıpkı onlar gibi davrandığı çağları yaşadım. Bu yapmacık maskenin altında neler saklandığını pek fark edemez insan, çünkü alışkanlığın, biçimselliğin etkisiyle insanın gerçek kişiliği pamuğa sarılmış gibidir.

Bugünümüz ne kadar başka! Fırtınalı zamanımızda çakan şimşeklerin ışığında insanları ve olayları olanca çıplaklığıyla görebiliyoruz. Her millet, her insan amaçlarını, tutkularını, güc ve güçsüzlüklerini açığa vurmaktadır. Koşulların hızla değişmesinde göreneğin hiç yeri kalmamıştır: Alışkanlıklar kurumuş buğday taneleri gibi havaya savrulmaktadır.

İnsanlar çaresizlik içinde, iflâs etmiş ekonomik gelenekler ve kurulması gereken uluslararası politik ilişkiler üzerinde düşünmeye başlıyorlar. Uluslar tehlikeler ve karışıklıklar arasından yeni gelişmeler yoluna girmektedirler. Çağımızın bu karışıklıkları bize daha iyi bir dünya hazırlasa bari!

Zamanımızın bu yargısı bir yana, ödevimiz ulu ve dayanıklı varlıklarımız arasında hayata değer veren ne tvarsa onları korumak ve çocuklarımıza atalarımızdan aldığımız kültür mirasını daha arı ve daha zengin olarak aktarmaktır.

Albert Einstein

Toplam 1473 kez,bugün 0 kez okundu.

Diplomat olarak görev yaparken bir yandan da edebiyatla uğraşmış olan Ahmet Hikmet Bey, başlangıçta Servet-i Fünun Topluluğu içinde yer almış, daha sonra bu toplulukla bağlarını kopararak Türkçülük akımını benimsemiş bir yazardır. Hikâyelerini topladığı “Çağlayanlar” adlı kitabı; uyandırdığı milliyetçilik duyguları ile milli edebiyatta önemli yere sahiptir.

Yaşamı

1870′de İstanbul’da dünyaya geldi. Babası şair Yahya Sezai Efendi idi^[1]. Ailesi dönemin ulema sınıfındandı; dedesi Mora Müftüsü Abdülhalim Efendi idi. Babasını yedi yaşında iken kaybetti, ağabeyinin himayesinde büyüdü. Eğitimine Soğukçeşme Askerî Rüşdiyesi’nde başladı; Galatasaray Sultanisi’nde devam etti. Bu okulda Tevfik Fikret ile tanışıp arkadaşlık kurdu. Edebiyat merak lise yıllarında başladı. İlk eseri olan “Leyla Yahut Bir Mecnun’un İntikamı” lisede iken yayımlandı^[2]. 1888′de eğitimini tamamladıktan sonra Hariciye Nezaretinde çalışmaya başladı; bir yandan da Galatasaray Sultanisi’nde öğretmenlik yaptı.

Pire (Yunanistan) ve Poti (Kafkasya) şehbenderliğine vekalet etme göreviyle bir süre İstanbul’dan uzakta bulundu; 1896′da İstanbul’a geri döndü ve eski işine devam etti.

Edebiyata olan ilgisini çeviri yaparak sürdüren Ahmet Hikmet, Fransızca’dan iki çeviri eser yayımladı (tarımla ilgili “Patates”; kadın güzelliği ve cilt bakımıyla ilgili “Tuvalet yahut Letâfet-i Aza” adlı çeviriler). 1896′den itibaren Servet-i Fünun adlı edebiyat topluluğuna katıldı. İkdam ve Servet-i Fünun dergilerinde yayımladığı yazıları “Haristan” ve “Gülistan” adlı iki eserde topladı. Bu eserlerde hayal ürünü konular işlemekte, anlaşılması güç ağır bir dil kullanmaktaydı.

1898-1908 arasında Galatasaray Sultanisi’nde ders verdi; bir yandan da Hariciye Nezareti’ndeki görevine devam etmekteydi. Bu yıllarda Ahmet Haşim’in öğretmeni oldu.

II. Meşrutiyet’in ilanından sonra Ticaret ve Ziraat Nezareti’nde yeni bir göreve başladıysa da kısa süre sonra tekrar Hariciye Nezareti’ne döndü. Galatasaray Sultanisi’ndeki hocalık görevini ise Tevfik Fikret bu liseye müdür olunca bıraktı. Darülfünun’da Edebiyat Fakültesi Fransız ve Alman edebiyatları hocalığına başladı. Bu dönemde dil ve konu yönünden eskisinden çok farklı eserler verdi. Artık Türkçülük ve yeni lisan hareketini benimsemişti. 1908 yılında Türk Derneği’nin 1911’de Türk Yurdu Derneği’nin kurucu üyesi olarak hizmet verdi. Türkçülük akımına bağlı öykülerini arı Türkçeciliğe yöneldiği “Çağlayanlar” (1922) adlı kitapta topladı. Tek romanı olan “Gönül Hanım” (1970) Tasvir-i Efkar Gazetesi’nde tefrika edildi. Bu eserde Turancılık ülküsünü savundu.

1913-1918 arasında Peşte Başşehbenderi idi; mütareke döneminde İstanbul’a döndü. Harp malzemeleriyle ilgili bir komisyonun başkanı sıfatıyla Peşte, Viyana ve Berlin’de bulundu. 1924 yılında Halife Abdülmecid Efendi’nin baş mabeyinciliğini yaptı.

1926’da Ankara’da Hariciye Müsteşar vekaletini üstlendi, aynı yıl içinde bakanlığın müsteşarı oldu. 1927 yılında İstanbul’da karaciğer kanseri nedeniyle hayatını kaybetti. Maçka Mezarlığı’na defnedildi^[3].

Başlıca eserleri

• Çağlayanlar
• Gönül Hanım
• Haristan ve Gülistan
• Leyla yahut Bir Mecnunun İntikamı
• Bir Tesadüf
• Kadın Ruhu
• Beliren Simalar
• Salon Köşeleri
• Bir Safha-i Kalb
• Silinmiş Çehreler
• Bir Damla Kan
• Alparslan

Toplam 128 kez,bugün 0 kez okundu.

Yıllık sadece 100 TL bu fırsatı kaçırmayın…

Bu sayfaya reklam/ilan eklemek istiyen adaylar 0505 521 9712 nolu numaradan iletişime geçebilirsiniz…

Toplam 104 kez,bugün 4 kez okundu.

Bu da, sağduyuya dayanan bir anlayış ve davranışı güçleştiren bir durum.Daha ahlâklı ve aydınca bîr tutumun gelişmesi yolunda girişilecek sabırlı ve açık sözlü eğitim çalışmaları, kanımca, daha mutlu bir yaşama düzenine giden tek yoldur.

Albert Einstein

Toplam 62 kez,bugün 0 kez okundu.

Bağdat’ta doğmuştur. Babası mülkiye kaymakamlarından ve Bağdat’ın eski ve bilinen ailelerinden birine mensup Ahmet Hikmet Bey; annesi ise yine Bağdat’ın ileri gelenlerinden Kahyazadeler’in kızı Sara Hanım’dır. Babasının Arabistan vilâyetlerindeki memuriyetleri sebebiyle düzensiz bir ilkokul tahsili gördü. Dil olarak da aynı sebepten sadece Arapça öğrendi.Annesinin ölümü üzerine 12 yaşında babasıyla birlikte İstanbul’a geldi. 1897′de Galatasaray Sultanîsine yatılı olarak verildi. 1907′de mezun olunca Reji İdaresine memur olarak girdi. Bir taraftan da Mekteb-i Hukuk’a devam etti. I. Dünya Savaşı’ndaki askerliği (1914 – 1918) sırasında Anadolu’nun çeşitli yerlerini görme fırsatı buldu. 1924′te Paris’e, 1932′de de hastalığı sebebiyle Frankfurt’a gitti. Çeşitli yerlerde memur olarak çalışan Hâşim, daha çok öğretmenlik yaptı. Sanâyi-i Nefise Mektebinde (Güzel Sanatlar Akademisi) mitoloji dersleri hocalığı ve Mülkiye Mektebindeki Fransızca öğretmenliği görevlerine ölünceye kadar devam etti.Hâşim’in sanat ve edebiyata ilgisi Galatasaray Sultanîsinde başlar. Bilinen ilk manzumesi “Leyâl-i Aşkım” 1901′de “Mecmua-i Edebiyye”de yayınlandı. Bu dönemde Muallim Naci, Abdülhak Hâmid, Tevfik Fikret ve Cenab Şahabeddin’in tesiri altında kaldı. Son sınıfta iken Fransız şiirini ve sembolistleri tanıdı. Bundan sonra kendi şahsiyetini gösterdi ve ilk şiirlerini kitaplarına almadı. 1905 – 1908 yılları arasında yazdığı ve Piyâle kitabına aldığı “Şi’r-i Kamer” serisindeki şiirleri hayal zenginliği, iç ahenkteki kuvvet ve büyük telkin kabiliyeti ile dikkat çekti ve beğenildi. 1909′da kurulan Fecr-i Âtî’ye girdi. “Edebiyatı ideolojinin değil, estetiğin emrine vermek” prensibinden hareket eden Fecr-i Âtî grubunun yayın organı Servet-i Fünûn dergisinde şiirler yayınladı ve Servet-i Fünûn – Edebiyat-ı Cedide – topluluğuna yapılan hücumlara makaleleriyle katıldı. 1911′de yayınlanan Göl Saatleri adlı şiirleriyle haklı bir şöhret kazandı. Fecr-i Atî dağıldıktan sonra siyasî ve edebî akımların dışında kendisine has bir şiir ve nesir anlayışının tek temsilcisi olarak kaldı.

Dış dünya gözlemlerini kendi prizmasından geçirerek anlatır; sonbahar akşam kızıllığı ve karamsarlık önemli temalardır. Ahmet Haşim fıkraları, denemeleri ve gezi yazılarıyla da önemli bir yazarımızdır. Düz yazılarında dili sade ve oldukça başarılıdır.

Şiirleri

Göl Saatleri (1918 | Hicri: 1337)
Piyale (1926)

Nesirleri

Gurabahane-i Laklakan (1928)
Bize Göre (1928)
Frankfurt Seyahatnamesi (1933)

Hakkında Yazılanlar

Ahmet Haşim Şiiri ve Hayatı, Abdülhak Şinasi Hisar, ISBN 975-08-1072-2
Ahmet Haşim Monografi, Yakup Kadri Karaosmanoğlu, ISBN 9789754708066
Ahmet Haşim, İsa Kocakaplan, ISBN 975-6186-38-1
Ahmet Haşim’in Poetikası, Dr. Ali İhan Kolcu, ISBN 9786054223374
Ahmet Haşim: Hayatı Sanatı Eserleri, Yaşar Nabi, Varlık Yayınevi, 1968 – 102 sayfa

Toplam 88 kez,bugün 0 kez okundu.

Oysa, bilgin bütün olup bitenlerin nedensel bilincine varmıştır. Onun gözünde gelecek geçmişten ne daha az zorunludur, ne de daha belirli. Ahlâk onun için Tanrı ile değil, temamen insanla ilgili bir iştir: Onun din duygusu, tabiat yasalarının düzeni karşısında şaşkın bir hayranlıktır. Çünkü, tabiatta öylesine yüksek bir akıl kendini göstermektedir ki, insanın en ince düşünceleri ve buluşları, bu aklın yanında sönük bir bölge gibi kalır. Bu duygu, bencil isteklerinin köleliğinden kurtulabildiği ölçüde, hayatının ve çabalarının ana yolu olur.Bu duygu, bütün çağlarda yaratıcı din adamlarının içini dolduran duygunun benzeridir.

Albert Einstein

Toplam 724 kez,bugün 3 kez okundu.