‘ilişki teklif ettiği’ mektupları açık artırmayla satılacak. Bamfords Müzayede evi yetkililerinden Alan Judd, bu mektupların, “çalkantılı Oscar Wilde bulmacasının tamamlanmasına” yardımcı olmak açısından, büyük önem taşıdığını belirtiyor.Wilde, söz konusu mektupları dergi editörü Alsager Vian’a yazmış. Vian’ın varisleri şimdi bu mektupları açık artırmayla satışa çıkarıyorlar.

Oscar Wilde, 1887 Yılında yazdığı mektupların birinde, editörü, İtalyan şarabı eşliğinde akşam yemeğine davet ediyor ve ardından genç adamın odasına çıkmaları önerisinde bulunuyor.

Daily Telegraph gazetesi Oscar Wilde’ın bir mektubundan şu alıntıları yapıyor:

”Cuma saat 7:30′da Portland Sokağındaki Pagani’ye akşam yemeğine gelin. Kıyafet önemli değil. Biz bize olacağız ve bir matara da İtalyan şarabı. Ardından sigara içer, gazete makalesi hakkında konuşuruz. Sonra sizin odanıza gidebilir miyiz? Ben çok uzaktayım ve kulüplere girmek de zor oluyor… Perşembe akşamı görüşünceye dek… Bütün bunlar çok yanlış, öyle değil mi? Hürmetle, Oscar Wilde.”

24 Eylül’de yapılacak açık artırmada Oscar Wilde’in beş mektubunun 10 bin sterline satılması bekleniyor.

Vian ailesinin, kendi gelenekleri doğrultusunda mektupları kilit altında tuttuğu ve Alsager Vian’ın 1924 yılında ölümüne kadar mektuplara el sürülmediği anlaşılıyor.

Vian, 1891 yılında evlenmişti ve Ulusal Biyografi Sözlüğü’ne yazdığı birçok yazıyla tanınıyordu.

İrlanda doğumlu Oscar Wilde, bu mektupları yazdığı tarihten 8 yıl sonra “bir başka erkekle uygunsuz ilişki içinde olduğu” gerekçesiyle ve o dönemin toplumunda büyük olay yaratan mahkemesi sonucu, iki hapis cezasına çarptırılmıştı.

Wilde’ın yaşamı ve mirası V&A’e geliyor
Bu arada Londra’daki Victoria And Albert Müzesi, Oscar Wilde’ın yaşamını ve geride bıraktığı mirası içeren yeni bir sergiye hazırlanıyor.

19. Yüzyılda Birleşik Krallık’taki estetik hareketleri konu alan sergide, Oscar Wilde’dan başka William Morris ve Dante Gabriel Rossetti gibi aydınların yaşamları ve mirasları da inceleniyor.

V&A Sergisi gelecek yıl 2 Nisan-17 Temmuz tarihleri arasında gerçekleşecek.

Toplam 965 kez,bugün 0 kez okundu.

Yer üstündeki mimari ve doğal güzellikleri ile insanları hayran bırakan İstanbul, yeraltındaki yapıları ile de hala gizemini koruyan bir şehir. Dan Brown’ın da son İstanbul ziyaretinde işaret ettiği İstanbul’un bu gizemli yapısı, İstanbul Büyükşehir Belediyesi Kültür A.Ş.’nin yayımladığı “Yeraltındaki İstanbul” kitabı ile gün yüzüne çıkıyor.

Gazeteci-yazar Ersin Kalkan’ın kaleme aldığı Yeraltındaki İstanbul, İstanbul’un bu eşsiz mirasını hatırlatıyor ve dikkatimizi kentin yer altı zenginliklerine çekiyor. Bir “şehir anlatısı” olarak nitelendirilebilecek kitap, Büyük Saray’dan Ayasofya’nın sırlarına, Antik Liman’dan ayazmalara, su tesislerinden sarnıç’lara, çilehanelerden İstanbul’un yer altı efsanelerine uzanan geniş bir yelpazede farklı bir İstanbul’la yüzleştiriyor okuru.

Yeraltındaki İstanbul kitabının özelliği, İstanbul’u hem yer altı hem de yer üstü zenginliklerini birleştirerek anlatmasında çünkü çoğu zaman İstanbul’un toprak üzerinde gördüğümüz yapılarının kadim çağlarda farklı mimari yapıların üzerine kurulu yeni yapılardan ibaret olduğunu gözden kaçırabiliyoruz. Ya da şimdi yer altında olan ancak yer üstünde de varlıklarını sürdüren yapıların tarihçesini çoğu zaman sadece gördüklerimizden ibaret sanabiliyoruz. Kitap, İstanbul’un görünen ve görünmeyen yapılarını birlikte anlatması bakımından da okura önemli bir İstanbul gezisi sunuyor.İstanbul’u “yeraltından” keşfetmeye başlayarak arada bir yer üstüne de çıkarak okumanın keyfini sunan ve Yeraltındaki İstanbul’un sayfaları arasında bir başka İstanbul var.

”Bir şehir düşünün ki, zamanı mahzenlerinde dondurup saklasın; mekânı kuytularında hıfzedip geleceğe bıraksın… İstanbul hakkında bilmemiz gerekenlerin çoğunluğu karşısında düştüğümüz acz, kitapların sayısındaki artışı da beraberinde getiriyor. Ve bu kitapları, geleceğin nesillerine de İstanbul’u anlama rehberi olarak kalacaktır. Bu şehri anladığımızda, “yabancı”lığımızın kaybolacağına; İstanbul’un ortak paydasında dün yükselmiş ortak kültürün bugün de yükselebileceğine inanıyoruz. Yeraltındaki İstanbul, İstanbul’a, dünyanın merkezine seyahate çağırıyor.” (Kitaptan)

Toplam 173 kez,bugün 0 kez okundu.

Usta yazar Ferit Edgü’nün elli yılı aşkın yazarlık yaşamının ürünü olan ve 1953-2002 yılları arasında yayınlanan dokuz öykü kitabı, LEŞ adıyla basılan toplu öyküler cildinde bir araya getirildi.

”Bu elinizdeki ‘kitapların kitabı’, benim yazma serüvenimin ürünü. Okur, bu serüveni, başlangıcından bugüne değil, bugünden başlangıcına doğru izleyecek. Yok eğer kronolojiye düşkünse, kitaba sondan başlayabilir…” (Ferit Edgü)

Ferit Edgü’nün “Sunu” yazısıyla açılan kitapta yer alan öyküler, son kitaptan ilk kitaba doğru sıralanıyor. Bazı kitapların başında ve sonunda yer alan önsöz ve sonsözler de aynen korunmuş.Kitap adını, Ferit Edgü’nün başlığını Baudelarie’in bir şiirinden esinlenerek koyduğu, 1958 tarihli bir öyküsünden alıyor.Tüm hazırlanma sürecinde yazarının bizzat kontrolünden geçen ve Sel Yayıncılık’ın özenli bir baskıyla okurun ilgisine sunduğu kitap, aynı zamanda Ferit Edgü’ye bir saygı niteliğinde…

Toplam 213 kez,bugün 0 kez okundu.

Mine Söğüt’ün, Türkiye’nin yakın tarihine damgasını vuran üç önemli askeri müdahalenin (27 Mayıs, 12 Mart ve 12 Eylül) ilk haftasında çeşitli gazetelerde yayımlanan köşe yazılarının arasından yaptığı derleme ‘Darbeli Kalemler’ çıktı.

Kitapta, Uğur Mumcu’dan Çetin Altan’a, Cihad Baban’dan Av. Bekir Berk’e, Bedii Faik’ten Talat Halman’a, İlhan Selçuk’tan Sadık Albayrak’a, Nezihe Araz’dan Nazlı Ilıcak’a, Aziz Nesin’den Necati Zincirkıran’a kadar 65 yazar 125 köşe yazısı yer alıyor.

Hem siyasi tarihimize hem de basın tarihimize bir başka gözle bakmak için ayna işlevi görecek ola “Darbeli Kalemler”, bir dönemin usta gazetecilerinin darbeler sonrası öngörüleri, endişeleri, umutları nelerdi, askeri müdahale, bir kurtuluş mu yoksa baskılarla dolu yeni bir dönemin başlangıcı mıydı, gibi pek çok soruyla okuyucuyu baş başa bırakıyor.

Suçlulara acımayacağız. Gözyaşlarına acımak zamanı çoktan geçmiştir. Bu halk kan ağlarken gülenlere acınmaz. Zorba çete başının gözü dönmüş polisleri, özgürlük isteyen üniversitelileri kurşunlarken, Mr. Yüzde Yirmibeş neredeydi, ne yapıyordu, biliyor musunuz? Hilton’da viski içiyor, dans ediyor, güzel kadınlarla eğleniyordu. Evet böyle… Böylelerine de acınmaz. (31 Mayıs 1960, Az gittik uz gittik – Aziz Nesin, Akşam)

Fırtınalı dönemlerin ilk günlerinde basının reflekslerini açıkça ortaya koyan bu çalışmada farklı ideolojilerdeki gazetecilerin askeri müdahaleleri nasıl değerlendirdiği gözler önüne seriliyor.

Yorumsuz, olduğu gibi aktarılan bu köşe yazıları, ardı ardına okunduklarında Türkiye’nin 27 Mayıs 1960 tarihinde açılan bir kapıdan geçerek onar yıllık aralarla 1980 yılında nasıl bambaşka bir noktaya geldiğini gösteren belgesel bir değer taşıyor.

Darbelerin ardından sıcağı sıcağına yazılmış bu köşe yazıları okura hem tarihe ideolojik güdümlemelerden bağımsız “kendi gözleriyle” bakma fırsatı veriyor, hem de bugünkü ordu ve rejim tartışmalarını değerlendirebilmesi için geniş bir perspektif sunuyor.

İlk haftanın refleksleriyle yazılan bu yazıların ışığında, geçmişe bugünden değil de o günlere dönerek, olayların içinden bakmayı öneriyor.

Toplam 176 kez,bugün 0 kez okundu.

Sırasıyla I. Abdülhamid, III. Selim, IV. Mustafa, Abdülmecid, Abdülaziz, V. Murad, II.Abdülhamid, Mehmed Reşad, Vahdettin ve Cumhuriyet’ten sonra Atatürk devrine kadar ömür süren Zaro Ağa’nın da artık bir kitabı var. Libra yayınları arasında çıkan “Dünyanın En Uzun Yaşayan Adamı Zaro Ağa” adlı kitabı Mevlüt Çelebi hazırlamış.

Zaro Ağa Osmanlı devrinden Cumhuriyet devrine taşınmış bir halk kahramanıydı. Aslen Bitlis – Mutkili Şerif Mirza aşiretine bağlı bir Kürt olan Zaro Ağa, İstanbul’da inşaat işçiliği, hamallık yaparken tanınmıştı. İleri yaşına rağmen ağır yükler kaldırıyordu. Gücü kuvvetinin yanı sıra uysallığı, kalender meşrep karakteriyle de esnafın sevgilisi olmuştu. 1777 doğumlu Zaro Ağa 29 Haziran 1934 tarihine kadar tamı tamına bir buçuk asırdan fazla yaşadı. O Selimiye Kışlası’nın inşaatında bile çalışmıştı. Bilhassa Karaköy, Eminönü esnafı onu çok sever, kollardı. Çok sayıda evlilik yapan Zaro Ağa’nın beşi kız, 13 çocuğu oldu, 30’dan fazla torun ve bir o kadar torun çocuğu ve hatta torununun torununu gördü.

1920’ler, 30’larda Amerika’ya göç eden Rumlar, Ermeniler, Yahudiler orada eğlence sektörü içinde ilginç bir pazar oluşturmuştu. Bunu bilen uyanık organizatörler İstanbul’dan Amerika’ya dansöz, sihirbaz götürüyor, konserler düzenliyorlardı. Memleket hasreti çeken göçmenlerin çok rağbet ettiği bu turnelere, “Dünyanın En Yaşlı Adamı” sıfatıyla Zaro Ağa da katılmıştı. Amerikan barlarında viski içti, çarliston yaptı, barbekü partilerine katıldı, gazetelere, radyolara misafir edildi. Keza yaşlı Kürt Avrupa’da da dolaştırıldı. Yunanistan, İtalya, İngiltere turnelerinde organizatörlere epey para kazandırdı. İki kez Atatürk’ün huzuruna çıkan Zaro Ağa, Şeyh Sait isyanı sırasında, “O melûnu iyi tanırım” demesiyle vaktin gazete manşetlerine de konu olmuştu.

Toplam 836 kez,bugün 0 kez okundu.

Nobel Edebiyat Ödülü sahibi yazar Orhan Pamuk, yeni kitabı “Mazaradan Parçalar”, hayat, sokaklar, edebiyat, siyaset hakkında Banu Güven’e konuştu.

Pamuk’un özel röportajından satır başları:

”* Bir dışımızdaki dünya vardır, ‘manzara’yla bunu anlatmak istedim. Bir de, yazarın kendi kişiliği vardır. Bu kitap; İstanbul hakkında, Türkiye hakkında; yemek yeme alışkanlıklarımızdan siyasete kadar… Bütün kültüre açılan bir kitap. Yazarlar önemli buldukları etkilendikleri deneyimler üzerinden kitaplarını kurarlar. Ama bazılarına yer verirler, bazılarına vermezler. Mesela, babamın ölümü üzerine yazdığım yazı da bu kitapta var…

‘Her erkeğin ölümü babasının ölümüyle başlar’ (Kitaptan)

* Kitaplarımın eğleneceli olmasını ve okuru gülümsetmesini isterim. Tek amaç bu değildir ama denge önemli… Benim yazarlığımda kahramanları suçlamaktan çok, bütün kahramanlara hak verme, onları anlama isteği öndedir. Ama onların fikirleri çatışır. Bu çatışmayı gerçek kılmanın, ahlaki yargı vermemenin bir yolu da her şeye gülümsemektir. bütün kitaplarımın okuru gülümsetmesini istedim.

RESSAM ORHAN PAMUK
* Bu kitapta ressam Orhan da bir şekilde ortaya çıkıyor. Ressam olmaktan nasıl vazgeçtim sorusunu sorunca kendimi psikolog karşısında gibi hissediyorum. 2 yıl evvel Amerika’dayken resim malzemeleri satan bir dükkana girdim ve resim malzemeleri satın aldım. Böyle bir planım yoktu. Kendiliğinden oldu ve tekrar resim yapmaya başaldım. Resim ile yazı arasındaki derin ilişki ile ilgili şunu diyebilirim: Resim yaparken daha mutlu oluyorum ama yazı yazmak beni daha çok tatmin ediyor.

* Bir roman binlerce yaprağı olan bir ağaca benzer. Yazar binlerce kere düşünür. Ben onları yazmaya başlamadan evvel düşünürüm. Notlar almaya başlarım. Ben o defterdeki notlardan en beğendiklerimi biraz değiştirerek bu kitapta yayınlıyorum.

ROMANCILIĞIMA GERİ DÖNMEK İSTİYORUM
* Masumiyet Müzesi çok büyük bir proje haline geldi. Artık bitirmeye yakınız. Ama çok zamanımı aldı. Müze büyük bir proje haline geldi ama ben romancılığıma dönmek istiyorum. Hayatımda ilk kez 4 aydır roman yazmıyorum.

* Hayatta insanın bir cemaatinin olmasının iyi bir şey olduğuna bugün, sizinle şu anda konuşurken inanıyorum. Ama cemaate ait olmak cemaat gibi düşünmesi anlamına gelmemeli. Bana yapılan eleştirilerin her zaman fazla olduğunu düşünmüşümdür. Sebepleriyle ilgili konuşmayayım. Ama edebi cemaat zayıf, küçük bir cemaattir, o yüzden siyasal sorunlarımın bu ölçüde vahim olmasının nedeni edebi cemaatler değil. Hiç edebi bir cemaate ait olmadım, bu çok önemli bir konu da değil. Yani hep yalnız bir yazardım ama yaşım ilerledikçe daha büyük bir edebi cemaate ait olmak isterim, tabii fikirlerimi değiştirmeden…

* Roman sanatının kalbinde yazarın milli okuruna seslenmesi vardır. roman öyle çıkmıştır. Yazarken ilk dürtüm Türk okurunu düşünmek ama elbette dünya okuru için de yazıyorum. Ben en çok Türkiye’de kalıcı olacağımı biliyorum, onun için önce Türkiye’deki okur için yazıyorum. Burada bir suç ve günah vardır. Çünkü siz kendi ülkenizi dünya okuru için anlatırken, dünya okurunun ilgisini çekecek şekilde değiştirebilirsiniz. Benim için ahlaki dürtü bunu yapmamaktır. Ama öte yandan yerel olmanın da şöyle bir sakıncası vardır: Her konuda herkes gibi düşünmeye başlarsınız. Örneğin, tabuların dışına çıkamazsınız…

ABD IRAK EDEBİYATINI TANISAYDI 150 BİN KİŞİYİ ÖLDÜRMEZDİ
* Dünyada edebi bakımdan bir temsiliyet dengesizliği var. Dünyanın geri kalanı Batı’dan özellikle, İngilizce yazan yazarlardan şikayetçi. Bir milyarlık Çin’in temsilcisi yok. Onlarda da öfke var. İnsanlığını, hikayelerini işitmediğimiz milleti suçlayabiliriz. Amerikalılar Irak edebiyatını tanısaydı, ABD Irak’ta 150 bin kişiyi öldüremezdi. Önemli olan kimliğiniz değil insanlığınızdır. evet ikisi birbiriyle yakından ilişkilidir ama insanlığın kimliği aşan bir tarafı vardır. Tarihe olan borcumuz insan olmaya olan borcumuzdan daha azdır.

* Türkiye Batı’yı taklit eden zenginlerin ülkesi değil artık. Bugün, Türkiye’de hakim olanların Batı taklitçiliği yaptığını söyleyemem. Türkiye’de köylüler zenginleşti. Türkiye’de toplumsal kaynaşma çok büyük. Köylüler zenginleşti. Kimliklerini şehirlere vurdular, toplumsal güç haline geldiler, yukarıdakileri sarstılar. Bugün daha karmaşık güçler var. Türkiye’nin kültürü şekilleniyor. Türkiye tek bir merkezin kontrolünden çıktı. Kimsenin tek başına kontrol edemeyecği bir şey bu. Askerlerin, bürokrasinin kontrol edemeyeceği bir yapı…”

YENİ ROMANIM BİR BOZACIYLA İLGİLİ
* Bir bozacı hakkında kitap yazıyorum. Şehrin altkültürüyle ilgili bir panaroma. Şehrin yaşaması zor yerlerinde yaşayan satıcıların hayatıyla ilgili. Nişantaşı değil bu seferki romanımın konusu. Şehrin en yoksul yerlerinde yaşamış olanlar… İlk elden tanımış olduğuım insanlar da değil, romanımın zayıf yönü bu olabilir. Bir  anlamda röportajlar yaparak, insanlarla tanışarak bu konuda bilgi sahibi oluyorum, bir yandan da ait olmak, cemaate ait olmak, yalnız kalmak gibi şeyleri de irdeleyen bir roman.

* Kız arkadaşım, Kiran Desai de romancı. İki romancının birlikte olması benim için de, ikimiz için de rahatlatıcı bir şey. Gördüğünüz gibi yaşadığım kişisel şey hakkında konuşurken tutuk oluyorum. Onun için çok fazla bir şey söyleyemeyeceğim.

* Eskiden, gençliğimdeki küçük hatıra defteri tutma alışkanlığıma geri döndüm. Durmadan not alıyorum. Yazı benim için yalnızca bir teselli değil, hayata hazırlayan, daha güçlü bağlayan, hayata daha güçlü bakmamı sağlayan bir güç de.

* ‘Kar’ romanında biraz alaycılıkla yazdığım bazı şeyler, bugün Ergenekon dediğimiz süreçlerle aşağı yukarı ortada. Biraz benzerlik de gösteriyor. İster inanırsınız, ister inanmazsınız. Ama askerin siyasete karışması, bunun için yapılan kışkırtmalar gibi gelişmeler Ergenekon’la birlikte ortaya çıkmış değil, bu 50 yıldır böyleydi.

REFERANDUMDA OYUM EVET
* Pamuk, darbenin 30. yıldönümünde kurulan sandıkta ‘evet’ diyeceğini de söyledi.

Anayasa değişikliğini onaylamanın “AKP’yi desteklemek ya da hükümete güvenoyu vermek anlamına gelmeyeceğini” belirten yazar Pamuk, referandumda ‘evet’ oyu kullanıp, seçimlerde AKP’ye oy atmayacak çok sayıda kişi olabileceğine de dikkat çekti.

“12 EYLÜL’ÜN KENDİSİNDEN MEMNUN DEĞİLİM”
1980 askeri darbesiyle birçok insanın büyük sıkıntılar yaşadığını hatırlatan, 12 Eylül ile hesaplaşmak gerektiğini ifade eden, yeni Anayasa’yı bu hesaplaşmanın yolunu açan bir kapı olarak gördüğünü vurgulayan Pamuk şunları söyledi:

“Benim Anayasa değişikliğindeki oyum evet… 12 Eylül anayasasından zaten memnun değilim. Anayasadan çok fazla anlamam çünkü siyasi ve hukuki bir belgedir. Ben, 12 Eylül’ün kendisinden memnun değilim.

Bazı seçmenler de işin siyasileşmesi yüzünden 12 Eylül’e önem vermiyorlar. Bu, mevcut hükümete hayır kampanyası haline sokulduğu için hayır diyecekler. Bu anayasa değişikliklerine hayır diyenlerin bir kısmının, değişkliklerin iyi olduğunu düşündüklerine inanıyorum…”

Anayasa’nın kabul edilmesi durumunda darbe dönemi yöneticilerine yargı yolunun açabileceğine de işaret eden Pamuk, yargı süreci başlamasa bile referandum sayesinde 12 Eylül’ün vicdanlarda mahkum edileceğini sözlerine ekledi.

KURBAN OLARAK GÖSTERİLMEK İSTEMEM
Baskı var ama benim yaşadıklarım bir önceki kuşağın yaşadıkları yanında devede kulak kalır. Bunu da belirteyim. Kurban olarak gösterilmek istemem, ben yaşadıklarımı dönüştürmek istiyorum. Günlük hayatımda yaşadığım öfkelerim avar ama bunu dile getirmekten ziyade yaşadığım hayatın güzel doluğunu söylemek isterim.”

Toplam 102 kez,bugün 0 kez okundu.

Polisiye Edebiyatı Kraliçesi’ olarak tanımlanan Agatha Christie’nin 120. doğum günü olan 15 Eylülde İstanbul’da özel bir etkinlik düzenlenecek.

Christie’nin Türkiye yayıncısı Altın Kitaplar’ın ev sahipliğinde yapılacak etkinliğe, yazarın torunu Mathew Prichard ile ”Agatha Christie’nin Gizli Defterleri” adlı kitabın yazarı John Curran katılacak.Kitapları satış rekorları kıran, oyunları sahneye konulan ve parlak zekasını eşsiz kalemiyle birleştirerek edebiyatta sarsılmaz bir konum edinen Christie, 12 Ocak 1976′da hayata gözlerini kapadı.

Christie’nin kitapları, kutsal kitaplar (Kur’an ve İncil) ile Shakespeare’den sonra en çok satan kitap olma özelliğini taşıyor.

NTV Yayınları’ndan çıkan Çizgi Roman Polisiye Klasikleri serisinde de Agatha Christie’nin kitapları yer alıyor. Seride şu ana kadar çıkan kitaplar arasında Christie’nin ‘Şark Ekspresi’nde Cinayet’, ‘Gizli Düşman’, ‘Nil’de Ölüm’ ve ‘Malikânedeki Esrar’ hikayeleri bulunuyor.

Toplam 110 kez,bugün 0 kez okundu.

Her yıl Ramazan ayı etkinlikleri kapsamında Sultanahmet Cami’nde düzenlenen Türkiye Kitap ve Kültür Fuarı’nın bu seneki adresi Beyazıt oldu.

İstanbul 2010 Avrupa Kültür Başkenti Ajansı, İstanbul Büyükşehir Belediyesi ve Türkiye Diyanet Vakfı’nın işbirliğiyle 13 Ağustos Cuma günü açılan 29. Türkiye Kitap ve Kültür Fuarı, bu sene Beyazıt Meydanı’nda geniş bir alanda yer alıyor. Öyle ki, fuarın hala Sultanahmet’te olduğunu zanneden kişiler olmasına rağmen, bu yaz sıcağında Beyazıt’a kitap almaya gelenlerin sayısı oldukça fazla.

Dini nitelikli kitapların ağırlıkta olduğu ama bunun yanında az da olsa tarih, felsefe, kültür kitaplarının da bulunduğu fuarda standı olan yayınevlerinden Timaş Yayınları, İnsan Yayınları, Nesil Yayınları ve Küre Yayınları’ndan yetkililer ile fuara olan ilginin ne düzeyde olduğunu konuştuk.

Fuarla ilgili sorularımızı yanıtlayan yayınevi yetkilileri, fuara olan ilginin gün geçtikçe arttığını, özellikle haftasonları, ciddi bir yoğunluk yaşadıklarını belirtti. Fuarın açılış tarihinin aslında 17 Ağustos olarak belirlendiğini, daha sonra açılışın erkene alındığını ve bu nedenle ilk haftalarda birtakım aksaklıklar yaşadıklarını ifade eden yetkililer, eksikliklerin gün geçtikçe giderildiğini söyledi.

‘Sıcaktan ilgi yoktu’
İlk zamanlardaki ilgisizliği havaların sıcak olmasına bağlayan yayıncılar, önümüzdeki günler için ise oldukça umutlu. Hava sıcaklığı, insanların oruçlu olması gibi etkenlerin bir araya gelerek satışları düşürdüğünü savunan Nesil Yayınları yetkilisi bu durumun düzelmeye başladığını zamanla daha da iyi hale geleceğini ve satışların tatmin edici seviyeye ulaşacağını söyledi.

‘Camiye ticari bir anlam yükleniyordu’
Fuarın Beyazıt’a taşınmasıyla ilgili konuşan Timaş Yayınları yetkilisi, ‘Fuar zaten çok eskiden Beyazıt’ta yapılıyordu. Sonra Sultanahmet’e taşındı. Bence tekrar buraya gelmesi iyi oldu; çünkü Sultanahmet’te fuar için özel bir alan yoktu, caminin avlusunda satış yapıyorduk. Bu da camiye ticari bir anlam yüklüyordu; fakat şimdi burada kendimize ait bir alanımız var’ dedi.

‘Fuarı hala Sultanahmet’te sanıyorlar’
Satışların geçen senenin gerisinde olduğuna dikkat çeken İnsan Yayınları sorumlusu, reklamların azlığı nedeniyle fuarın hala Sultanahmet’te olduğunu sananların olduğunu belirtti. Bu konuda basının yeterli tanıtımı yapmadığını söyleyen yetkililer, fuarın reklama ihtiyaç duyduğunu da ekledi.Fuarın Beyazıt’ta açılmadan önce Sahaflar Çarşısı’nda gerginlik yarattığının hatırlatılması üzerine Timaş Yayınları yetkilisi, ‘Fuarla birlikte çarşı da çalışıyor. Bir yerde bu fuar onlara da yardımcı oluyor’ dedi.

Toplam 117 kez,bugün 0 kez okundu.

“Batman Returns”, “The Nigthmare Before Christmas”, “Alice in Wonderland” gibi gişede ses getiren filmlerin yönetmeni Burton; filmlerinde kullandığı karakterlerin çizimlerini “The Art of Tim Burton/ Tim Burton Sanatı” adlı bir kitapta topladı.

Kitap, usta yönetmenin 40 yıllık sanat yaşamından film konseptlerine kadar bir çok konuyu içeriyor.Ayrıca, 434 sayfalık olan “The Art of Tim Burton”, 13 farklı bölümden oluşuyor ve Burton’ın sanat anlayışını okuyucuya sunuyor.Kitapta, aynı zamanda, Burton’ın Allison Abbate, Johnny Depp, Christopher Lee gibi yakın arkadaşlarının da başarılı yönetmenin özel hayatı ve sanat anlayışı ile ilgili düşünceleri yer alıyor.

Ayrıca, kitapta yönetmenin resimli şiir kitabı “The Melancholy of Oyster Boy & Other Stories ve The World of Stainboy”dan da çeşitli eklemeler bulunuyor.Sadece 1000 adet basılan bu kitap sadece internet üzerinden, steelespublishing.com adresinden satışa sunuldu.

Toplam 136 kez,bugün 0 kez okundu.

Anma programı kapsamında Can Yücel Kahvesi’nde, Ataol Behramoğlu, Koray Feyiz, Çetin Öner, Faruk Şüyün ve Can Yücel’in kızı Güzel Yücel’in konuşmacı olarak katıldığı ”Öyle Rüzgar Esiyor Ki Bu Datça’da” isimli söyleşi gerçekleştirildi.

Güzel Yücel, söyleşinin açılışında yaptığı konuşmada, ”Babamı anlatmak çok zor. Çok birikimli, çok yürekli insandı ve bir o kadar da sadeydi. Babam hep çocuklara ‘Yaptığınız işi iyi yapın, yaşamınıza geçirin onu’ derdi. Bizi de öyle yetiştirdi” dedi.Söyleşinin ardından Can Yücel’in mezarı başında anma töreni yapıldı.

Toplam 103 kez,bugün 0 kez okundu.