Türk edebiyatının tartışmasız en güçlü kalemlerinden Ferit Edgü’nün bütün öyküleri bir arada.

Usta yazar Ferit Edgü’nün elli yılı aşkın yazarlık yaşamının ürünü olan ve 1953-2002 yılları arasında yayınlanan dokuz öykü kitabı, LEŞ adıyla basılan toplu öyküler cildinde bir araya getirildi.

”Bu elinizdeki ‘kitapların kitabı’, benim yazma serüvenimin ürünü. Okur, bu serüveni, başlangıcından bugüne değil, bugünden başlangıcına doğru izleyecek. Yok eğer kronolojiye düşkünse, kitaba sondan başlayabilir…” (Ferit Edgü)

Ferit Edgü’nün “Sunu” yazısıyla açılan kitapta yer alan öyküler, son kitaptan ilk kitaba doğru sıralanıyor. Bazı kitapların başında ve sonunda yer alan önsöz ve sonsözler de aynen korunmuş.Kitap adını, Ferit Edgü’nün başlığını Baudelarie’in bir şiirinden esinlenerek koyduğu, 1958 tarihli bir öyküsünden alıyor.Tüm hazırlanma sürecinde yazarının bizzat kontrolünden geçen ve Sel Yayıncılık’ın özenli bir baskıyla okurun ilgisine sunduğu kitap, aynı zamanda Ferit Edgü’ye bir saygı niteliğinde…

Uğur Mumcu’dan Çetin Altan’a, İlhan Selçuk’tan Nazlı Ilıcak’a, Aziz Nesin’den Necati Zincirkıran’a… Darbelerden sonra ne yazdılar?

Mine Söğüt’ün, Türkiye’nin yakın tarihine damgasını vuran üç önemli askeri müdahalenin (27 Mayıs, 12 Mart ve 12 Eylül) ilk haftasında çeşitli gazetelerde yayımlanan köşe yazılarının arasından yaptığı derleme ‘Darbeli Kalemler’ çıktı.

Kitapta, Uğur Mumcu’dan Çetin Altan’a, Cihad Baban’dan Av. Bekir Berk’e, Bedii Faik’ten Talat Halman’a, İlhan Selçuk’tan Sadık Albayrak’a, Nezihe Araz’dan Nazlı Ilıcak’a, Aziz Nesin’den Necati Zincirkıran’a kadar 65 yazar 125 köşe yazısı yer alıyor.

Hem siyasi tarihimize hem de basın tarihimize bir başka gözle bakmak için ayna işlevi görecek ola “Darbeli Kalemler”, bir dönemin usta gazetecilerinin darbeler sonrası öngörüleri, endişeleri, umutları nelerdi, askeri müdahale, bir kurtuluş mu yoksa baskılarla dolu yeni bir dönemin başlangıcı mıydı, gibi pek çok soruyla okuyucuyu baş başa bırakıyor.

Suçlulara acımayacağız. Gözyaşlarına acımak zamanı çoktan geçmiştir. Bu halk kan ağlarken gülenlere acınmaz. Zorba çete başının gözü dönmüş polisleri, özgürlük isteyen üniversitelileri kurşunlarken, Mr. Yüzde Yirmibeş neredeydi, ne yapıyordu, biliyor musunuz? Hilton’da viski içiyor, dans ediyor, güzel kadınlarla eğleniyordu. Evet böyle… Böylelerine de acınmaz. (31 Mayıs 1960, Az gittik uz gittik – Aziz Nesin, Akşam)

Fırtınalı dönemlerin ilk günlerinde basının reflekslerini açıkça ortaya koyan bu çalışmada farklı ideolojilerdeki gazetecilerin askeri müdahaleleri nasıl değerlendirdiği gözler önüne seriliyor.

Yorumsuz, olduğu gibi aktarılan bu köşe yazıları, ardı ardına okunduklarında Türkiye’nin 27 Mayıs 1960 tarihinde açılan bir kapıdan geçerek onar yıllık aralarla 1980 yılında nasıl bambaşka bir noktaya geldiğini gösteren belgesel bir değer taşıyor.

Darbelerin ardından sıcağı sıcağına yazılmış bu köşe yazıları okura hem tarihe ideolojik güdümlemelerden bağımsız “kendi gözleriyle” bakma fırsatı veriyor, hem de bugünkü ordu ve rejim tartışmalarını değerlendirebilmesi için geniş bir perspektif sunuyor.

İlk haftanın refleksleriyle yazılan bu yazıların ışığında, geçmişe bugünden değil de o günlere dönerek, olayların içinden bakmayı öneriyor.

Zaro Ağa 157 yılda 9 padişah eskitti, Cumhuriyet devrine yetişti, Atatürk’ten dört yıl önce hayata veda etti…

Sırasıyla I. Abdülhamid, III. Selim, IV. Mustafa, Abdülmecid, Abdülaziz, V. Murad, II.Abdülhamid, Mehmed Reşad, Vahdettin ve Cumhuriyet’ten sonra Atatürk devrine kadar ömür süren Zaro Ağa’nın da artık bir kitabı var. Libra yayınları arasında çıkan “Dünyanın En Uzun Yaşayan Adamı Zaro Ağa” adlı kitabı Mevlüt Çelebi hazırlamış.

Zaro Ağa Osmanlı devrinden Cumhuriyet devrine taşınmış bir halk kahramanıydı. Aslen Bitlis – Mutkili Şerif Mirza aşiretine bağlı bir Kürt olan Zaro Ağa, İstanbul’da inşaat işçiliği, hamallık yaparken tanınmıştı. İleri yaşına rağmen ağır yükler kaldırıyordu. Gücü kuvvetinin yanı sıra uysallığı, kalender meşrep karakteriyle de esnafın sevgilisi olmuştu. 1777 doğumlu Zaro Ağa 29 Haziran 1934 tarihine kadar tamı tamına bir buçuk asırdan fazla yaşadı. O Selimiye Kışlası’nın inşaatında bile çalışmıştı. Bilhassa Karaköy, Eminönü esnafı onu çok sever, kollardı. Çok sayıda evlilik yapan Zaro Ağa’nın beşi kız, 13 çocuğu oldu, 30’dan fazla torun ve bir o kadar torun çocuğu ve hatta torununun torununu gördü.

1920’ler, 30’larda Amerika’ya göç eden Rumlar, Ermeniler, Yahudiler orada eğlence sektörü içinde ilginç bir pazar oluşturmuştu. Bunu bilen uyanık organizatörler İstanbul’dan Amerika’ya dansöz, sihirbaz götürüyor, konserler düzenliyorlardı. Memleket hasreti çeken göçmenlerin çok rağbet ettiği bu turnelere, “Dünyanın En Yaşlı Adamı” sıfatıyla Zaro Ağa da katılmıştı. Amerikan barlarında viski içti, çarliston yaptı, barbekü partilerine katıldı, gazetelere, radyolara misafir edildi. Keza yaşlı Kürt Avrupa’da da dolaştırıldı. Yunanistan, İtalya, İngiltere turnelerinde organizatörlere epey para kazandırdı. İki kez Atatürk’ün huzuruna çıkan Zaro Ağa, Şeyh Sait isyanı sırasında, “O melûnu iyi tanırım” demesiyle vaktin gazete manşetlerine de konu olmuştu.

Yeni kitabını ilk kez NTV’ye anlatan Orhan Pamuk, “Hep yalnız bir yazardım hiç edebi bir cemaatim olmadı. Şimdi bu yaşta edebi bir cemaate ait olmak isteyebilirim, tabii fikirlerimi değiştirmeden.”

Nobel Edebiyat Ödülü sahibi yazar Orhan Pamuk, yeni kitabı “Mazaradan Parçalar”, hayat, sokaklar, edebiyat, siyaset hakkında Banu Güven’e konuştu.

Pamuk’un özel röportajından satır başları:

”* Bir dışımızdaki dünya vardır, ‘manzara’yla bunu anlatmak istedim. Bir de, yazarın kendi kişiliği vardır. Bu kitap; İstanbul hakkında, Türkiye hakkında; yemek yeme alışkanlıklarımızdan siyasete kadar… Bütün kültüre açılan bir kitap. Yazarlar önemli buldukları etkilendikleri deneyimler üzerinden kitaplarını kurarlar. Ama bazılarına yer verirler, bazılarına vermezler. Mesela, babamın ölümü üzerine yazdığım yazı da bu kitapta var…

‘Her erkeğin ölümü babasının ölümüyle başlar’ (Kitaptan)

* Kitaplarımın eğleneceli olmasını ve okuru gülümsetmesini isterim. Tek amaç bu değildir ama denge önemli… Benim yazarlığımda kahramanları suçlamaktan çok, bütün kahramanlara hak verme, onları anlama isteği öndedir. Ama onların fikirleri çatışır. Bu çatışmayı gerçek kılmanın, ahlaki yargı vermemenin bir yolu da her şeye gülümsemektir. bütün kitaplarımın okuru gülümsetmesini istedim.

RESSAM ORHAN PAMUK
* Bu kitapta ressam Orhan da bir şekilde ortaya çıkıyor. Ressam olmaktan nasıl vazgeçtim sorusunu sorunca kendimi psikolog karşısında gibi hissediyorum. 2 yıl evvel Amerika’dayken resim malzemeleri satan bir dükkana girdim ve resim malzemeleri satın aldım. Böyle bir planım yoktu. Kendiliğinden oldu ve tekrar resim yapmaya başaldım. Resim ile yazı arasındaki derin ilişki ile ilgili şunu diyebilirim: Resim yaparken daha mutlu oluyorum ama yazı yazmak beni daha çok tatmin ediyor.

* Bir roman binlerce yaprağı olan bir ağaca benzer. Yazar binlerce kere düşünür. Ben onları yazmaya başlamadan evvel düşünürüm. Notlar almaya başlarım. Ben o defterdeki notlardan en beğendiklerimi biraz değiştirerek bu kitapta yayınlıyorum.

ROMANCILIĞIMA GERİ DÖNMEK İSTİYORUM
* Masumiyet Müzesi çok büyük bir proje haline geldi. Artık bitirmeye yakınız. Ama çok zamanımı aldı. Müze büyük bir proje haline geldi ama ben romancılığıma dönmek istiyorum. Hayatımda ilk kez 4 aydır roman yazmıyorum.

* Hayatta insanın bir cemaatinin olmasının iyi bir şey olduğuna bugün, sizinle şu anda konuşurken inanıyorum. Ama cemaate ait olmak cemaat gibi düşünmesi anlamına gelmemeli. Bana yapılan eleştirilerin her zaman fazla olduğunu düşünmüşümdür. Sebepleriyle ilgili konuşmayayım. Ama edebi cemaat zayıf, küçük bir cemaattir, o yüzden siyasal sorunlarımın bu ölçüde vahim olmasının nedeni edebi cemaatler değil. Hiç edebi bir cemaate ait olmadım, bu çok önemli bir konu da değil. Yani hep yalnız bir yazardım ama yaşım ilerledikçe daha büyük bir edebi cemaate ait olmak isterim, tabii fikirlerimi değiştirmeden…

* Roman sanatının kalbinde yazarın milli okuruna seslenmesi vardır. roman öyle çıkmıştır. Yazarken ilk dürtüm Türk okurunu düşünmek ama elbette dünya okuru için de yazıyorum. Ben en çok Türkiye’de kalıcı olacağımı biliyorum, onun için önce Türkiye’deki okur için yazıyorum. Burada bir suç ve günah vardır. Çünkü siz kendi ülkenizi dünya okuru için anlatırken, dünya okurunun ilgisini çekecek şekilde değiştirebilirsiniz. Benim için ahlaki dürtü bunu yapmamaktır. Ama öte yandan yerel olmanın da şöyle bir sakıncası vardır: Her konuda herkes gibi düşünmeye başlarsınız. Örneğin, tabuların dışına çıkamazsınız…

ABD IRAK EDEBİYATINI TANISAYDI 150 BİN KİŞİYİ ÖLDÜRMEZDİ
* Dünyada edebi bakımdan bir temsiliyet dengesizliği var. Dünyanın geri kalanı Batı’dan özellikle, İngilizce yazan yazarlardan şikayetçi. Bir milyarlık Çin’in temsilcisi yok. Onlarda da öfke var. İnsanlığını, hikayelerini işitmediğimiz milleti suçlayabiliriz. Amerikalılar Irak edebiyatını tanısaydı, ABD Irak’ta 150 bin kişiyi öldüremezdi. Önemli olan kimliğiniz değil insanlığınızdır. evet ikisi birbiriyle yakından ilişkilidir ama insanlığın kimliği aşan bir tarafı vardır. Tarihe olan borcumuz insan olmaya olan borcumuzdan daha azdır.

* Türkiye Batı’yı taklit eden zenginlerin ülkesi değil artık. Bugün, Türkiye’de hakim olanların Batı taklitçiliği yaptığını söyleyemem. Türkiye’de köylüler zenginleşti. Türkiye’de toplumsal kaynaşma çok büyük. Köylüler zenginleşti. Kimliklerini şehirlere vurdular, toplumsal güç haline geldiler, yukarıdakileri sarstılar. Bugün daha karmaşık güçler var. Türkiye’nin kültürü şekilleniyor. Türkiye tek bir merkezin kontrolünden çıktı. Kimsenin tek başına kontrol edemeyecği bir şey bu. Askerlerin, bürokrasinin kontrol edemeyeceği bir yapı…”

YENİ ROMANIM BİR BOZACIYLA İLGİLİ
* Bir bozacı hakkında kitap yazıyorum. Şehrin altkültürüyle ilgili bir panaroma. Şehrin yaşaması zor yerlerinde yaşayan satıcıların hayatıyla ilgili. Nişantaşı değil bu seferki romanımın konusu. Şehrin en yoksul yerlerinde yaşamış olanlar… İlk elden tanımış olduğuım insanlar da değil, romanımın zayıf yönü bu olabilir. Bir  anlamda röportajlar yaparak, insanlarla tanışarak bu konuda bilgi sahibi oluyorum, bir yandan da ait olmak, cemaate ait olmak, yalnız kalmak gibi şeyleri de irdeleyen bir roman.

* Kız arkadaşım, Kiran Desai de romancı. İki romancının birlikte olması benim için de, ikimiz için de rahatlatıcı bir şey. Gördüğünüz gibi yaşadığım kişisel şey hakkında konuşurken tutuk oluyorum. Onun için çok fazla bir şey söyleyemeyeceğim.

* Eskiden, gençliğimdeki küçük hatıra defteri tutma alışkanlığıma geri döndüm. Durmadan not alıyorum. Yazı benim için yalnızca bir teselli değil, hayata hazırlayan, daha güçlü bağlayan, hayata daha güçlü bakmamı sağlayan bir güç de.

* ‘Kar’ romanında biraz alaycılıkla yazdığım bazı şeyler, bugün Ergenekon dediğimiz süreçlerle aşağı yukarı ortada. Biraz benzerlik de gösteriyor. İster inanırsınız, ister inanmazsınız. Ama askerin siyasete karışması, bunun için yapılan kışkırtmalar gibi gelişmeler Ergenekon’la birlikte ortaya çıkmış değil, bu 50 yıldır böyleydi.

REFERANDUMDA OYUM EVET
* Pamuk, darbenin 30. yıldönümünde kurulan sandıkta ‘evet’ diyeceğini de söyledi.

Anayasa değişikliğini onaylamanın “AKP’yi desteklemek ya da hükümete güvenoyu vermek anlamına gelmeyeceğini” belirten yazar Pamuk, referandumda ‘evet’ oyu kullanıp, seçimlerde AKP’ye oy atmayacak çok sayıda kişi olabileceğine de dikkat çekti.

“12 EYLÜL’ÜN KENDİSİNDEN MEMNUN DEĞİLİM”
1980 askeri darbesiyle birçok insanın büyük sıkıntılar yaşadığını hatırlatan, 12 Eylül ile hesaplaşmak gerektiğini ifade eden, yeni Anayasa’yı bu hesaplaşmanın yolunu açan bir kapı olarak gördüğünü vurgulayan Pamuk şunları söyledi:

“Benim Anayasa değişikliğindeki oyum evet… 12 Eylül anayasasından zaten memnun değilim. Anayasadan çok fazla anlamam çünkü siyasi ve hukuki bir belgedir. Ben, 12 Eylül’ün kendisinden memnun değilim.

Bazı seçmenler de işin siyasileşmesi yüzünden 12 Eylül’e önem vermiyorlar. Bu, mevcut hükümete hayır kampanyası haline sokulduğu için hayır diyecekler. Bu anayasa değişikliklerine hayır diyenlerin bir kısmının, değişkliklerin iyi olduğunu düşündüklerine inanıyorum…”

Anayasa’nın kabul edilmesi durumunda darbe dönemi yöneticilerine yargı yolunun açabileceğine de işaret eden Pamuk, yargı süreci başlamasa bile referandum sayesinde 12 Eylül’ün vicdanlarda mahkum edileceğini sözlerine ekledi.

KURBAN OLARAK GÖSTERİLMEK İSTEMEM
Baskı var ama benim yaşadıklarım bir önceki kuşağın yaşadıkları yanında devede kulak kalır. Bunu da belirteyim. Kurban olarak gösterilmek istemem, ben yaşadıklarımı dönüştürmek istiyorum. Günlük hayatımda yaşadığım öfkelerim avar ama bunu dile getirmekten ziyade yaşadığım hayatın güzel doluğunu söylemek isterim.”

Dünyanın en çok okunan polisiye roman yazarlarından Agatha Christie, 120. doğum günü kutlamaları kapsamında İstanbul’da düzenlenecek özel bir etkinlikle anılacak.

Polisiye Edebiyatı Kraliçesi’ olarak tanımlanan Agatha Christie’nin 120. doğum günü olan 15 Eylülde İstanbul’da özel bir etkinlik düzenlenecek.

Christie’nin Türkiye yayıncısı Altın Kitaplar’ın ev sahipliğinde yapılacak etkinliğe, yazarın torunu Mathew Prichard ile ”Agatha Christie’nin Gizli Defterleri” adlı kitabın yazarı John Curran katılacak.Kitapları satış rekorları kıran, oyunları sahneye konulan ve parlak zekasını eşsiz kalemiyle birleştirerek edebiyatta sarsılmaz bir konum edinen Christie, 12 Ocak 1976′da hayata gözlerini kapadı.

Christie’nin kitapları, kutsal kitaplar (Kur’an ve İncil) ile Shakespeare’den sonra en çok satan kitap olma özelliğini taşıyor.

NTV Yayınları’ndan çıkan Çizgi Roman Polisiye Klasikleri serisinde de Agatha Christie’nin kitapları yer alıyor. Seride şu ana kadar çıkan kitaplar arasında Christie’nin ‘Şark Ekspresi’nde Cinayet’, ‘Gizli Düşman’, ‘Nil’de Ölüm’ ve ‘Malikânedeki Esrar’ hikayeleri bulunuyor.

Türkiye Kitap ve Kültür Fuarı kapılarını açtı ama ilk hafta kitaplara ilgi yoktu… İlgisizliğin nedeni neydi? Ve fuar neden bu sene Sultanahmet’ten Beyazıt’a taşındı?

Her yıl Ramazan ayı etkinlikleri kapsamında Sultanahmet Cami’nde düzenlenen Türkiye Kitap ve Kültür Fuarı’nın bu seneki adresi Beyazıt oldu.

İstanbul 2010 Avrupa Kültür Başkenti Ajansı, İstanbul Büyükşehir Belediyesi ve Türkiye Diyanet Vakfı’nın işbirliğiyle 13 Ağustos Cuma günü açılan 29. Türkiye Kitap ve Kültür Fuarı, bu sene Beyazıt Meydanı’nda geniş bir alanda yer alıyor. Öyle ki, fuarın hala Sultanahmet’te olduğunu zanneden kişiler olmasına rağmen, bu yaz sıcağında Beyazıt’a kitap almaya gelenlerin sayısı oldukça fazla.

Dini nitelikli kitapların ağırlıkta olduğu ama bunun yanında az da olsa tarih, felsefe, kültür kitaplarının da bulunduğu fuarda standı olan yayınevlerinden Timaş Yayınları, İnsan Yayınları, Nesil Yayınları ve Küre Yayınları’ndan yetkililer ile fuara olan ilginin ne düzeyde olduğunu konuştuk.

Fuarla ilgili sorularımızı yanıtlayan yayınevi yetkilileri, fuara olan ilginin gün geçtikçe arttığını, özellikle haftasonları, ciddi bir yoğunluk yaşadıklarını belirtti. Fuarın açılış tarihinin aslında 17 Ağustos olarak belirlendiğini, daha sonra açılışın erkene alındığını ve bu nedenle ilk haftalarda birtakım aksaklıklar yaşadıklarını ifade eden yetkililer, eksikliklerin gün geçtikçe giderildiğini söyledi.

‘Sıcaktan ilgi yoktu’
İlk zamanlardaki ilgisizliği havaların sıcak olmasına bağlayan yayıncılar, önümüzdeki günler için ise oldukça umutlu. Hava sıcaklığı, insanların oruçlu olması gibi etkenlerin bir araya gelerek satışları düşürdüğünü savunan Nesil Yayınları yetkilisi bu durumun düzelmeye başladığını zamanla daha da iyi hale geleceğini ve satışların tatmin edici seviyeye ulaşacağını söyledi.

‘Camiye ticari bir anlam yükleniyordu’
Fuarın Beyazıt’a taşınmasıyla ilgili konuşan Timaş Yayınları yetkilisi, ‘Fuar zaten çok eskiden Beyazıt’ta yapılıyordu. Sonra Sultanahmet’e taşındı. Bence tekrar buraya gelmesi iyi oldu; çünkü Sultanahmet’te fuar için özel bir alan yoktu, caminin avlusunda satış yapıyorduk. Bu da camiye ticari bir anlam yüklüyordu; fakat şimdi burada kendimize ait bir alanımız var’ dedi.

‘Fuarı hala Sultanahmet’te sanıyorlar’
Satışların geçen senenin gerisinde olduğuna dikkat çeken İnsan Yayınları sorumlusu, reklamların azlığı nedeniyle fuarın hala Sultanahmet’te olduğunu sananların olduğunu belirtti. Bu konuda basının yeterli tanıtımı yapmadığını söyleyen yetkililer, fuarın reklama ihtiyaç duyduğunu da ekledi.Fuarın Beyazıt’ta açılmadan önce Sahaflar Çarşısı’nda gerginlik yarattığının hatırlatılması üzerine Timaş Yayınları yetkilisi, ‘Fuarla birlikte çarşı da çalışıyor. Bir yerde bu fuar onlara da yardımcı oluyor’ dedi.

Uçuk kaçık filmlerin yönetmeni Tim Burton, filmlerinde yer alan karakterlerin çizimlerini bu kitapta topladı.

“Batman Returns”, “The Nigthmare Before Christmas”, “Alice in Wonderland” gibi gişede ses getiren filmlerin yönetmeni Burton; filmlerinde kullandığı karakterlerin çizimlerini “The Art of Tim Burton/ Tim Burton Sanatı” adlı bir kitapta topladı.

Kitap, usta yönetmenin 40 yıllık sanat yaşamından film konseptlerine kadar bir çok konuyu içeriyor.Ayrıca, 434 sayfalık olan “The Art of Tim Burton”, 13 farklı bölümden oluşuyor ve Burton’ın sanat anlayışını okuyucuya sunuyor.Kitapta, aynı zamanda, Burton’ın Allison Abbate, Johnny Depp, Christopher Lee gibi yakın arkadaşlarının da başarılı yönetmenin özel hayatı ve sanat anlayışı ile ilgili düşünceleri yer alıyor.

Ayrıca, kitapta yönetmenin resimli şiir kitabı “The Melancholy of Oyster Boy & Other Stories ve The World of Stainboy”dan da çeşitli eklemeler bulunuyor.Sadece 1000 adet basılan bu kitap sadece internet üzerinden, steelespublishing.com adresinden satışa sunuldu.

Türk şiirinin dev ismi, 11 yıl önce bugün hayatını kaybetmişti…Şair Can Yücel, ölümünün 11. yıl dönümünde Muğla’nın Datça ilçesindeki evinde ve mezarı başında anıldı.Datça Edebiyat Günleri etkinliği kapsamında düzenlenen anma töreninde ilk olarak katılımcılar, Eski Datça Mahallesi’nde bulunan şairin evini ziyaret etti. Ziyarette Yücel’in evini gezen sevenleri, anı defterine duygularını yazdı.

Anma programı kapsamında Can Yücel Kahvesi’nde, Ataol Behramoğlu, Koray Feyiz, Çetin Öner, Faruk Şüyün ve Can Yücel’in kızı Güzel Yücel’in konuşmacı olarak katıldığı ”Öyle Rüzgar Esiyor Ki Bu Datça’da” isimli söyleşi gerçekleştirildi.

Güzel Yücel, söyleşinin açılışında yaptığı konuşmada, ”Babamı anlatmak çok zor. Çok birikimli, çok yürekli insandı ve bir o kadar da sadeydi. Babam hep çocuklara ‘Yaptığınız işi iyi yapın, yaşamınıza geçirin onu’ derdi. Bizi de öyle yetiştirdi” dedi.Söyleşinin ardından Can Yücel’in mezarı başında anma töreni yapıldı.

Karl Marx, Charles Darwin, Oscar Wilde… Tarihe damga vurmuş birçok kişinin vasiyetnamesi internette yayınlandı. Karl Marx’ın mirası 23 bin sterlin, Darwin’in mirası 13 milyon sterlin…

İngiliz Ancestry.co.uk internet sitesi, 1861-1941 yılları arasında yaşamını yitiren çok sayıda siyasetçi, sanatçı ve bilimadamının orijinal vasiyetnamelerine sitesinde yer verdi.

Ancestry.co.uk’den Dan Jones, bu verilerin, tarih tutkunları açısından büyüleyici olduğunu ve vasiyetnamelerin bu kişiler hakkında yeni bilgilere ışık tutacağını söyledi.Belgelere göre, 1883′de Londra’da ölen Karl Marx, kızı Eleanor’a, 250 sterlin yani bugünün parasıyla 23 bin sterline yakın miktarda para bırakmış.Vasiyetnamelere göre, geride kalanlara 80 bin sterlin (bugünün parasıyla yaklaşık 7.1 milyon sterlin) bırakan İngiliz yazar Charles Dickens ve bugünün parasıyla 3 milyon sterlin tutarında birikimi olan Sherlock Holmes’ün yaratıcısı Sir Arthur Conan Doyle ise ekonomik açıdan çok daha şanlı bir yaşam sürmüşe benziyor.

DEHAM DIŞINDA…
1882′de ölen Darwin de geride kalanlara, bugünün parasıyla 13 milyon sterlin değerinde bir mal varlığı bırakmış.

“Deham dışında beyan edecek başka hiçbir şeyim yok” sözünün doğruluğunu kanıtlarcasına yazar Oscar Wilde’ın geride kalanlara bıraktığı para da tam 250 sterlin.”Araştırmaya daha yeni başladık” diyen Dan Jones’a göre, belgeler, haklarındaki herşeyi bildiğimizi düşündüğümüz bu kişilerin özel yaşamlarına ilişkin skandallar ve aşırılıklara ilişkin kanıt oluşturabilecek nitelikte.

İstanbul Beyazıt’taki ünlü Sahaflar Çarşısı bu aralar durgun. Eski ilgiyi görmediklerinden yakınan saaflar, Ramazan ayında, Sultanahmet’teki kitap fuarının Beyazıt’a taşınacak olmasına da sıcak bakmıyorlar.

Beyazıt’taki tarihi Sahaflar Çarşısı’nda bu aralar durgunluk hakim. Sahaflar, eskisi gibi okul kitapları satamadıklarını ve büyük yayınevleriyle rekabet edemediklerini söylüyor.Sultanahmet’teki kitap fuarının bu Ramazan Beyazıt’a taşınması ise yeni bir tartışma başlattı.

İstanbul Büyükşehir Belediyesi Başkanı Kadir Topbaş, ”Bu aktivite alanı buraya binlerce insanı getirecek. Ayrıca Sahaflar Çarşısı’nı bilmeyene bile öğretmiş olacak…” diye konuşsa da sahaflar aynı görüşte değil.